برخى گفته‌اند : يعنى مىخواهيم غير از اين دو علامت ، آيات و علامات ديگرى هم به تو ارائه دهيم . برخى گفته‌اند : منظور از اين آيات ، هلاك فرعون و قوم اوست . پس از آنكه خداوند معجزه‌ها را به او نشان داد ، او را امر به تبليغ كرد و به او فرمود : اذْهَبْ إِلى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى : اكنون به منظور دعوت فرعون نزد او برو كه او مردى جبار و طغيانگر و متجاوز است . قالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي : در اين وقت موسى تقاضا كرد كه : پروردگارا سينه‌ام را گشايش ده تا نترسم و بيمى بدل راه ندهم . وَ يَسِّرْ لِي أَمْرِي : تحمل بار سنگين رسالت را بر من آسان گردان تا بتوانم نزد اين مرد خود خواه بروم و او را به حق دعوت كنم . وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِي يَفْقَهُوا قَوْلِي : گويند : در زبان موسى نقصانى بود كه كلمات را سريع ادا ميكرد و شنونده متوجه سخن او نميشد . برخى گفته‌اند : هنگامى كه كودك خرد سالى بود و فرعون او را در آغوش گرفت و ريش او را كند ، فرعون خواست او را بكشد . آسيه گفت : او را نكش كه كودك خرد سالى است و عقل ندارد و علامت جهلش اين است كه ميان درّ و آتش تميز نميدهد . فرعون دستور داد در و آتش آوردند و پيش روى موسى نهادند . ميخواست در را بردارد ولى جبرئيل مانع او شد و او آتش را برداشت و در دهان گذاشت و زبانش سوخت . برخى گفته‌اند : تمام مانع از زبان موسى برداشته نشد زيرا در جاى ديگر از قول فرعون مىفرمايد : « وَ لا يَكادُ يُبِينُ » ( سوره زخرف آيه 52 ) ولى حسن مىگويد : خداوند دعاى موسى را مستجاب كرد و گره را از زبانش گشود و اين قول صحيح است . زيرا خداوند فرمايد : « أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يا مُوسى » خواهش تو اى موسى برآورده شد و معنى « لا يَكادُ يُبِينُ » اين است كه موسى دليل و حجتى ندارد و بدينوسيله مىخواستند مردم را از او دور سازند .